PEZET - DEZYNSEKCJA, DEZYNFEKCJA, DERATYZACJA


Rybik cukrowy

Rybik cukrowy (Lepisma saccharina) - zaliczany do szczeciogonk贸w (Thysanura), komensal cz艂owieka. Jego nazwa wzi臋艂a si臋 od srebrzystej 艂useczki pokrywaj膮cej cia艂o oraz zwinnego poruszania si臋.

Wygl膮d:
Srebrzysty, bezskrzyd艂y owad o d艂ugo艣ci ok. 7-10 mm. Ma d艂ugie, nitkowate czu艂ki. Przy ko艅cu odw艂oka rybik ma trzy szczecinki.

Wyst臋powanie:
Zdaniem naukowc贸w, rybiki trafi艂y do Europy z tropik贸w (st膮d ich upodobanie do ciep艂ych i wilgotnych miejsc). Wyst臋puje powszechnie w domach, piekarniach i innych ciep艂ych i do艣膰 wilgotnych pomieszczeniach, w kt贸rych mo偶e znale藕膰 po偶ywienie. Rybiki prowadz膮 nocny tryb 偶ycia, nie lubi膮 艣wiat艂a.

Pokarm:
Ulubiony pokarm rybika cukrowego stanowi膮 produkty zawieraj膮ce skrobi臋 i inne polisacharydy: kleje organiczne, resztki ze sto艂u, cukry, a tak偶e martwe owady (owadzi pancerz zawiera chityn臋 - polisacharyd). Zdolno艣膰 trawienia celulozy umo偶liwia rybikom zjadanie papieru. Rybik mo偶e prze偶y膰 oko艂o roku bez po偶ywienia.

Rozmna偶anie:
Samica sk艂ada 2-20 偶贸艂tawych jajeczek. Larwa osi膮ga dojrza艂o艣膰 po czterech wylinkach (ok. 1 roku). Rybik przechodzi przeobra偶enie niezupe艂ne owad贸w. 呕yje osiem lat.

Rybik cukrowy jako szkodnik:
Uwa偶any jest niekiedy za szkodnika, jednak nie ma wi臋kszego znaczenia ani gospodarczego, ani dla zdrowia cz艂owieka. Naturalnym wrogiem rybika cukrowego jest skorek pospolity (Forficula auricularia). Skuteczn膮 broni膮 na rybika cukrowego s膮 chemiczne 艣rodki owadob贸jcze.

殴r贸d艂o: Wikipedia

Realizacja: MAXIGRAF